Het verhuren van vastgoed is een economische activiteit en valt in principe onder de Wet Markt & Overheid. Een van de gedragsregels van die wet is dat ten minste de integrale kosten van een product of dienst in rekening wordt gebracht aan de afnemer. Een uitzondering hierop is als het om een economische activiteit van een algemeen belang (DAEB) gaat.

Als een overheid vastgoed exploiteert, dan zijn er verschillende relaties met de gebruiker (huurder) mogelijk:

  1. gebruikers die behoren tot de overheid of op verzoek en (deels) voor rekening van de overheid taken uitvoeren;
  2. gebruikers die geen onderdeel zijn van de overheid en ook geen taken uitvoeren op verzoek van die overheid, maar die met hun activiteiten wel een bijdrage leveren aan het maatschappelijk belang;
  3. gebruikers die geen andere relatie met de overheid hebben dan die van huurder – verhuurder.

Bij de eerste twee typen gebruikers kan sprake zijn van een DAEB. Een overheid moet dan wel aan kunnen tonen dat ‘ondernemen’ in die gevallen noodzakelijk is. In andere gevallen is de uitzondering niet van toepassing en moeten kosten dus integraal worden doorberekend. In die gevallen moet een overheid dus weten hoe hoog de kostprijsdekkende huur is. En de Wet Markt & Overheid volgen om potentiële claims vanwege onrechtmatige staatssteun voorkomen.

Bepalen kostprijs huur

In de  de Wet Markt & Overheid staat niet  hoe kostprijsdekkende huur moet worden berekend. Wel dat alle kosten en baten van de gehele (resterende) exploitatieperiode integraal worden doorberekend.

Tags: